Wat heeft Anton Pieck gedaan?

Anton Pieck was leraar tekenen aan het instituut "Blik en Vaandrager" in Den Haag van 1912 tot 1920. Hij gaf les aan het Kennemer Lyceum te Overveen gedurende veertig jaar, van 1920 tot 1960. Hij was sergeant gelegerd in Amersfoort en Den Haag tijdens de Eerste Wereldoorlog en gaf tekenlessen aan soldaten. Hij schilderde en tekende in zijn vrije tijd en heeft een grote variëteit aan werken nagelaten, waaronder tekeningen en etsen van het oude stadje Amersfoort. Pas na zijn pensioen in 1960 kon hij zijn tijd zelf indelen en zich volledig wijden aan zijn passies: tekenen, graveren en schilderen. Hij werkte zeven dagen per week aan zijn kunst, met weinig aandacht voor hedendaagse media als krant, radio en televisie. Hij produceerde een gevarieerd oeuvre, metByName een voorliefde voor de 19e eeuw, en zijn werk wordt gekenmerkt door humor, romantische ironie en een oog voor detail. Zijn werken getuigen van maatschappelijke betrokkenheid en hij gaf een extra dimensie aan zijn werk, waardoor het zeker kunst genoemd mag worden.

Anton Pieck wordt, samen met zijn tweelingbroer Henri, geboren op 19 april 1895 in Den Helder. Al snel is duidelijk dat zowel Anton als Henri een groot tekentalent bezit, en ondanks dat het gezin Pieck het niet breed heeft mogen de broertjes al op zesjarige leeftijd op tekenles. Tekenleraar J.B. Mulders brengt hen de beginselen van het tekenen bij en dat werpt zijn vruchten af. Zo tekent Anton als hij tien jaar is ‘Wintergezicht in Den Helder’, een klein maar gedetailleerd werk waarin zijn latere stijl al helemaal te herkennen is. Kort daarna wint hij met zijn eerste stilleven-aquarel een prijs op een huisvlijttentoonstelling. In de na-oorlogse jaren ontwikkelt Anton Pieck zich tot een steeds bekendere kunstenaar. Hij doet niet mee aan de vele –ismen die in de beeldende kunsten opkomen, maar creërt een heel eigen, vaak nostalgische stijl waarin ook de details belangrijk zijn. Niet alleen met zijn tekeningen, etsen en gravuren trekt hij de aandacht, maar in toenemende mate ook met zijn schilderijen. Hij illustreert voor kalenders, nieuwjaars- en geboortekaarten, ex-librissen en sprookjesboeken. In 1951 wordt hem gevraagd een sprookjesbos te ontwerpen voor De Efteling. Het park, dat uiteindelijk zijn levenswerk wordt, opent zijn deuren in 1952. Twintig jaar later, in 1972, komt het eveneens door Anton Pieck ontworpen automuseum ‘Autotron’ in Drunen gereed. Na een arbeidzaam leven overlijdt hij op 24 november 1987 op 92-jarige leeftijd. Hij laat tienduizenden werken na, waaronder reistekeningen, olieverfschilderijen, etsen, houtsnedes, litho’s, illustraties voor boeken en tijdschriften, ex librissen, kaartjes en kalenders en vele losse schetsen.

Anton Franciscus Pieck en zijn broer Henri Christiaan Pieck zagen op 19 april 1895 het levenslicht in Den Helder. De broers begonnen direct aan een beroepsopleiding tekenen bij de beroemde tekenschool ‘Bik en Vaandrager’ aan de Galileïstraat 2A. Daar behaalden ze in 1909 op veertienjarige leeftijd hun eerst tekenakte. Drie jaar later, op zeventienjarige leeftijd, behaalden ze hun tweede akte en konden daarmee gaan lesgeven. Dat deed Anton dan ook, en wel op de opleiding waar hij zelf les had gekregen. Hij moest in 1916, tijdens de Eerste Wereldoorlog, in militaire dienst, maar hij mocht zijn tekencarrière voortzetten als sergeant-tekenleraar voor de soldaten, zowel in Amersfoort als later in Den Haag. Na zijn diensttijd trouwde Anton in 1922 met Jo van Poelvoorde, de zus van een goede vriend. Hij verhuisde naar Heemstede, waar hij ging lesgeven aan het Kennemer Lyceum in Bloemendaal. Dat heeft hij veertig jaar gedaan en is daarnaast de geestelijke vader geworden van het sprookjesbos in de Efteling.