De Binnenstad van Zwolle is ontstaan als nederzetting in de middeleeuwen.
De oudste schriftelijke vermelding van Zwolle komt voor in een oorkonde uit 1040.
In 1230 kreeg Zwolle stadsrechten van haar landsheer, de Utrechtse bisschop Wilbrand van Oldenburg.
In 1324 werd de stad in brand gestoken, maar de stad werd snel herbouwd en omringd door een stenen muur.
In 1361 probeerde de Heer van Voorst nog eenmaal de stad in brand te steken.
In 1407 werd Zwolle als volwaardig lid van het machtige stedenverbond van de Noord-Duitse Hanze toegelaten.
Het stadshart kent nog vele gebouwen uit vroeger tijden, waaronder delen van de stadsmuren en grachten.
De binnenstad kent vele historische gebouwen en bezienswaardigheden, zoals diverse kerken, musea en theaters.
De Peperbus, de kerktoren van de Onze Lieve Vrouwe Kerk, is een opvallend gebouw in de binnenstad.
Zwolle ontstond als nederzetting op een dekzandrug tussen de IJssel en de Overijsselse Vecht aan het riviertje de Aa.